Afgelopen zaterdag ben ik samen met Lieke naar de hengelsportwinkel geweest om een mooie vishengel te kopen. Lieke is helemaal in haar nopjes met de nieuwe hengel. Uiteraard moet de nieuwe hengel meteen aan opa & oma geshowed worden. Trots als een pauw laat ze haar hengeltje plus tuigje aan opa & oma zien.

Helaas is het weer deze dag niet al te best dus moeten we de eerste keer vissen met Lieke uitstellen tot een andere keer.

Vandaag is het weer stukken beter. We halen nog snel even voor een euro maden bij de winkel en gaan daarna naar het viswater. De kleine dame loopt parmant met haar hengel richting het water. Het zal mij benieuwen of ze de concentratie er voor op kan brengen. We zullen het zien…

Even later staat de dobber mooi in het water. Het wachten is begonnen!

Het duurt even voordat er actie komt. Ik besluit daarom een beetje te voeren in de hoop dat we snel een visje zullen vangen. Het voeren blijkt aan te slaan want ik zie allemaal kleine vis aan de wateroppervlakte. Geconcentreerd zijn we samen aan het vissen.  Ineens schiet de dobber weg! Samen tillen we de hengel omhoog en er hangt een kleine vis aan de haak!

Sneller dan verwacht vangen we een stekelbaarsje van nog geen 10cm! Een beetje terughoudend kijkt Lieke toe hoe ik de vis van de haak haal en weer snel terugzet in het water.

Na het vangen van deze vis is de concentratie weg en wil mevrouw graag alleen de hengel vasthouden. Het duurt dan ook niet lang voordat de lijn in een boompje zit. De lijn komt er wel weer uit maar helemaal in de knoop. Ik probeer de knopen er nog uit te halen maar er is geen beginnen meer aan. We besluiten daarom de spullen in te pakken en huiswaarts te keren.

In de auto heeft Lieke het niet meer over het vissen maar steeds over de paarden. Het paardrijden van enkele weken geleden heeft waarschijnlijk meer indruk gemaakt dan het uurtje vissen. We zullen zien wat de toekomst brengt. Gaat mevrouw vissen of wordt het toch paardrijden? Het maakt pappa niet uit. Zolang ze maar plezier heeft in hetgeen dat ze doet.