Het was eerder deze week moederdag en mijn zwager Martijn en ik kwamen onder het genot van
een borrel tot de conclusie dat we nodig weer eens op jacht moesten  naar de Cyprinus Carpio.
Martijn had natuurlijk de vangsten van de week ervoor op Angler gezien en was enthousiast!
Ik moet nodig weer eens een karper vangen, zo zei Martijn. En gelijk had hij! Vorig jaar was hij
iedere keer druk bezig in en om huis, waardoor er maar weinig tijd was om te vissen. Dat moet
dit jaar wel anders, zo kwam hij tot de conclusie. Afin.
Martijn liet er geen gras over groeien, en belde meteen z’n baas met de vraag of hij woensdag
eerder naar huis kon, zodat we op tijd weg konden richting viswater. Dit was geen probleem.
De weersberichten lieten geen mooie beelden zien, maar gevist zou er worden!
In de loop van de middag arriveerden wij op het plaats delict.  Er waren geen andere vissers!
We hadden gelukkig weer vrij spel! Met regelmaat sprong er weer karper, wat ons moedig stemde.
Actieve vis betekend toch vaak ook vis vangen. Dit is tenminste onze ervaring tot nu toe.
Alles werd op z’n plek gelegd en er kon eindelijk gevist worden.
Rond kwart voor acht ’s avonds zakte de swinger van mijn rechterhengel. Toen ik de hengel
oppakte en begon te draaien kreeg ik contact met de vis. Er ontstond zowaar een mooie dril.
Deze 26 ponder  vond de Cipro Phermon  met daarop een Mainline Milky Toffee pop-up een lekkere hapje.

Drie kwartier later begon m’n andere hengel te lopen. Met als gevolg een volle fluiter op de beetmelder.
Alweer een run! Dit kon wel eens een druk nachtje worden zo zeiden Martijn en ik tegen elkaar. Deze vis
van 18 pond wist er een mooie sport van te maken.

Martijn wilde graag een pop-up van mij gebruiken om zo ook een snowman te kunnen prestenteren,
want dit wierp bij mij zo z’n vruchten af. Zo gezegd, zo gedaan. Nog even het onderlijntje veranderen
en het kon weer vol vertrouwen te water.Het bleef stil op de beetmelders, en het was tijd om te gaan slapen.
De late-slaap dienst was weer vermoeiend geweest, en Martijn had ook weinig energie meer over vanwege
drukte op het werk. Plotseling werd ik rond kwart voor één door Martijn geroepen. Hij bleek een karper aan
de lijn te hebben. De communicatie tussen hem en z’n beetmelder was heel helder geweest dankzij deze lijn, daarin tegen had ik daar niets van meegekregen. Wel was ik mooi op tijd om Martijn z’n eerste karper van dit jaar te landen. De kop was er af! Eindelijk weer eens een karper voor Martijn.

We gingen snel weer richting stretcher, want het was koud. De runs lieten verder op zich wachten.
Rond acht uur s’morgens werd ik wakker. Even de lijnen checken en opnieuw erin leggen.
Martijn lag nog lekker te slapen, dus ik ging m’n stretcher ook maar weer opzoeken.
Rond negen uur kwam er een walm rook van een Zware Van Nelle richting mijn tent.
Zo te ruiken was Martijn wakker en kwam hij richting mijn tent gewandeld.
We moesten zo maar eens naar zijn lijnen kijken en de boel er opnieuw inleggen.
Dit deden we dan ook. De snowman werd weer keurig op z’n plek gelegd met daarbij een bedje
van gebroken boilies. Het lag er weer mooi strak in. Het werd tijd voor een broodje zo zei Martijn.
Ik stemde hiermee in, want mijn maag begon zo langzamerhand ook wel wat te rommelen.
We hadden beide nog amper een hap genomen, of Martijn kreeg een volle run! De hengel die er
pas een paar minuten in lag, zat alweer met vis. Dit was wel heel bizar, zo snel al een run.
Uiteindelijk zagen we een mooie spiegelkarper in het water oppervlak. De weegklok gaf 9 kilo aan.

Martijn z’n sessie kon niet meer stuk! Ook hij had z’n tweede karper te pakken!
Een heerlijk gevoel! Wederom de snowman rig die het kunstje flikt.
We aten ons broodje op en deden het hele ritueel opnieuw in de hoop dat er nog een run zou ontstaan.
Maar helaas, dit hielp niet! De rest van de morgen bleef het rustig. Het was weer mooi geweest.
En voor we het wisten, was het weer hoog tijd om naar huis te gaan.

Op naar de volgende sessie!

Gr, Bert